Frozen Final 2026

Dé wedstrijd van het jaar voor HYC Herentals dat in de Frozen Final zoals elk jaar de degens kruiste met de Bulldogs uit Luik.  Beide teams verschenen quasi compleet aan de puck drop waardoor de waardeverhoudingen op het ijs duidelijk moesten maken wie de beker in de lucht mocht steken.   Rood-wit had echter nog een joker aan zijn selectie toegevoegd want niemand minder dan Vincent Morgan kwam de ploeg versterken wat met zijn ervaring en technisch vermogen toch een absolute meerwaarde is.

Ondanks beide ploegen elkaar door en door kennen begon de partij met een uitgebreide studieronde.   Ondanks enkele vroege powerplays voor de thuisploeg en enkele minieme kansjes bleef de wedstrijd aanvankelijk vrij gesloten.  Voor HYC liet Vincent Morgan de eerste kans optekenen, zijn poging ging recht in de klauwen van Passingham.  Toch klom de thuisploeg op voorsprong via een schitterende persoonlijke actie van Gagnon die Taimi met een precisieschot het nakijken gaf.  Er werden in deze periode snel straffen uitgedeeld langs beide kanten maar de penalty kill van beide ploegen deed zijn werk.  In het slot van de eerste periode toonde Vincent Morgan nog eens zijn technisch vernuft via een schitterende passeerbeweging schakelde hij zijn verdediger uit maar Passingham voorkwam de gelijkmaker van Vinnie.  In de slotminuut, alweer op powerplay kwam Luik nog dicht bij een tweede doelpunt maar Taimi stond twee keer perfect opgesteld om het Luikse gevaar in de kiem te smoren.  

Herentals kon op zijn beurt de tweede periode aanvatten met nog anderhalve minuut powerplay en benutte die optimaal.  Mitch Morgan stond op de goede plek en kon Passingham verschalken waardoor de bordjes opnieuw in evenwicht hingen.  Zoals zo vaak dit seizoen incasseerde Herentals na een gemaakt doelpunt heel snel een tegengoal.  Amper een dikke minuut later maakte alweer Gagnon zijn tweede en zag  zijn lage schuiver onder Taimi tegen de netten belandden.  Herentals kon geen vuist maken en nog geen minuut later diepte Luik de voorsprong verder uit via Smeets die de juiste hoek uitkoos en de Bulldogs comfortabel aan de leiding bracht.  Voor rood-wit toonde V. Morgan zich bedrijvig en kwam centimeters te kort om de aansluitingstreffer te scoren.  Ook een poging van Sislannikovs was het vermelden waard maar het vizier van onze import stond niet goed afgesteld.   Taimi voorkwam aanvankelijk nog erger door de doorgebroken Delbrassine van een doelpunt te houden maar moest in het slot van de tweede periode toch een vierde tegentreffer incasseren wat begon met dom puckverlies aan de blauwe lijn waardoor de thuisploeg een 2 tegen 1 situatie knap kon uitspelen en Henry Luik op rozen kon zetten.

HYC stond voor een quasi onmogelijk opdracht om in de derde periode de wedstrijd te laten kantelen maar zag alle hoop na een minuut finaal gekelderd worden.  De verdediging liet zich veel te gemakkelijk ringeloren en Delbrassine kon van dichtbij nummer vijf binnen duwen.  Het geloof was bij de bezoekers gekelderd en mooi hockey kregen we amper te zien, Cuylaerts mikte over terwijl Van Gestel nipt over de goal van Taimi mikte.  Ook Auger liet nog een uitstekende kans liggen voor de thuisploeg maar Schoning kon voor Luik de armen wel in de lucht steken, hij vloerde van dichtbij de Herentalse goalie.  Coolen kon voor de bezoekers nog eens tegenprikken maar miste de overtuiging om echt gevaarlijk te zijn.  

Een finale die Herentals dus met duidelijke 6-1 cijfers verloor en vermits cijfers zelden liegen valt hier niet zo gek veel aan toe te voegen.  Een finale die eigenlijk maar één periode echt een finale was.  Herentals toonde zich dit seizoen vaak in hetzelfde bedje ziek en de finale was daar een perfect voorbeeld van.  Het kon, zeker na de achterstand vroeg in de tweede periode geen enkele vuist maken.  Luik kwam geen enkel moment in de problemen en moest zelfs zijn beste hockey niet tonen om de gegeerde beker in de lucht te steken.  Er rest Herentals enkel nog de playoffs die eind deze maand starten om het toch belabberde seizoen toch nog een beetje kleur te geven.